Een herinneringsboek met recepten van een overleden moeder, vader of oma

Waarom recepten troosten

Eten is verbonden met herinneringen. Een geur of smaak kan je ineens terugbrengen naar een keuken, een tafel, een stem. Voor veel mensen voelt het koken van een recept van iemand die er niet meer is als een manier om die persoon dichtbij te houden. Een boek met die recepten maakt dat tastbaar, ook voor kleinkinderen die de persoon misschien nauwelijks hebben gekend.

Een herinneringsboek hoeft niet perfect te zijn. Het gaat niet om mooie foto's of precieze maten. Het gaat om wat jullie samen wilden bewaren.

Neem de tijd

Er is geen goed of fout moment om te beginnen. Sommige mensen willen meteen na de uitvaart aan de slag, anderen pas na een jaar. Beide is prima. Rouw verloopt bij iedereen anders. Merk je dat het verzamelen te zwaar is? Leg het dan even weg. De recepten lopen niet weg, zolang je ze maar bewaart.

Zoek wat er al is

Begin bij wat er in huis ligt. Kijk in de keukenla, tussen de kookboeken, in een oud schrift of een doos met kaartjes. Kijk ook naar aantekeningen in de kantlijn van kookboeken. Daar staat vaak precies wat de persoon anders deed: "minder suiker", "dubbele portie". Lees in oude kookboeken bewaren hoe je die originelen goed bewaart.

Ook op een telefoon of computer kunnen recepten staan, bijvoorbeeld in berichten aan de kinderen. Vraag rond in de familie of iemand nog een recept heeft gekregen.

Vraag de familie mee te doen

Iedereen heeft zijn eigen herinnering. De een weet nog hoe de soep ging, de ander kent het verhaal achter de verjaardagstaart. Door samen te verzamelen wordt het boek rijker, en het kan ook helpen om samen te praten over de persoon die er niet meer is.

Vraag niet alleen om recepten, maar ook om korte herinneringen:

• Wanneer maakte ze dit?
• Wat zei hij altijd als het op tafel kwam?
• Welk gerecht hoort bij een bijzonder moment?
• Wat ging er wel eens mis, en waar werd om gelachen?

Tips om zo'n herinnering kort op te schrijven, vind je in een verhaal bij een recept schrijven.

Recepten zonder maten reconstrueren

Vaak zit het belangrijkste recept nergens op papier. Probeer het dan samen terug te vinden. Kook het gerecht met iemand die het vaak heeft gegeten of meegeholpen. Proef en vergelijk: "Er zat meer laurier in" of "het was dikker". Schrijf op wat jullie samen herinneren. Het hoeft niet precies hetzelfde te worden. Een recept "zoals wij het ons herinneren" is ook een mooi recept. Meer tips staan in recepten uit het hoofd opschrijven.

Verschillen mogen er zijn

Twee kinderen herinneren zich hetzelfde recept soms heel anders. Dat is normaal. Je kunt beide versies opnemen, of één recept met een notitie: "Volgens Anja ging er ook nog een scheutje melk in." Zo krijgt iedereen een plek, en hoef je geen ruzie te maken over wie gelijk heeft.

Wat zet je erin?

• Een voorwoord over de persoon: wie was ze, wat betekende koken voor haar?
• De recepten, elk met de naam van de kok en een korte herinnering.
• Foto's van het gerecht, of van de persoon in de keuken, als die er zijn en de familie dat goed vindt.
• Lege pagina's achterin, voor recepten die later nog boven komen.

Zo maak je het in Familiesmaak

In Familiesmaak geef je het boek een naam en kun je een berichtje voorin en een voorwoord schrijven. Bij elk recept zet je bij "Van wie?" de naam, bijvoorbeeld "van mama", en bij "Het verhaal erachter" de herinnering. Wil je dat de familie zelf meeschrijft? Kies bij stap 3 "Nodig familie uit". Iedereen krijgt een eigen link, zet zijn recepten in hetzelfde boek en kan alleen zijn eigen recepten aanpassen. Heb je minstens 15 recepten, dan download je een proefversie als PDF, zodat je samen kunt kijken of het goed voelt.

Gebruik alleen recepten en foto's die van jullie familie zijn, of waarvoor je toestemming hebt.